Dag 13: Watkins Glen (Montour Falls)

Vanmorgen konden we heerlijk buiten ontbijten. Met twee picknicktafels naast elkaar gaat dat prima. Nadat we alles weer opgeruimd hadden, gingen we naar Watkins Glen State Park. Hier liepen we de hele kloof door naar boven. Het was een flinke klim, maar de watervallen waren erg mooi om te zien. We zagen ook nog twee soorten libellen onderweg, en een paar chipmunks. Eenmaal boven aangekomen, gingen we bij een speeltuin ons brood opeten. De kinderen konden even spelen en wij konden even uitrusten! In het winkeltje nemen we nog een ijsje. Ondertussen steken de muggen vrolijk door. Vooral Timo zit aardig onder. Inspuiten dus maar weer, dat is hier hard nodig. We lopen nu niet de Gorge Trail weer terug, maar we pakken de Indian Trail. Dit loopt een stuk vlakker en gaat ook sneller. Na deze trip gaan we nog even kijken bij het haventje van Watkins Glen. Hier heb je een mooi uitzicht op Seneca Lake. Dan is het tijd om de boodschappen voor de barbecue in te slaan. Dit is nog een heel karwei, want tja, ti’s toch anders dan thuis. Sateetjes zijn er niet bij. Na een half uurtje shoppen, gaan we terug naar de huisjes. Richard, Rick en Stijn gaan in het riviertje een dammetje bouwen. Ze vinden daar ook nog een rivierkreeftje. Timo en Tess hangen wat in de hangmat. Na een uurtje steken Corné en Timo de barbecue aan. En dan eten we lekker kip, worstjes en hamburgers. We hebben stokbrood, druiven en salade. Helemaal super! Na het eten gaat het kampvuurtje weer aan, en kunnen de kids nog een keer marshmallows roosteren. Om tien uur is het toch echt bedtijd. Even plassen en dan naar bed. Tenminste, dat is de bedoeling. Als de deur van de badkamer van binnenuit in het slot valt, heb je toch een probleem, en dat was in huize Akkermans natuurlijk het geval!! Met zijn allen wringen en duwen we aan de deur: geen beweging. Dan gaat Corné toch maar de dames van de cottages uit bed halen. Met zijn tweeën komen ze kijken, en na een twintig minuutjes is het probleem gefixed. Ze vonden het ‘no problem’, gelukkig. Welterusten!!

20130712-172059.jpg

20130712-172109.jpg

20130712-172121.jpg

20130712-172142.jpg

Dag 13: Watkins Glen (Montour Falls)

Vanmorgen konden we heerlijk buiten ontbijten. Met twee picknicktafels naast elkaar gaat dat prima. Nadat we alles weer opgeruimd hadden, gingen we naar Watkins Glen State Park. Hier liepen we de hele kloof door naar boven. Het was een flinke klim, maar de watervallen waren erg mooi om te zien. We zagen ook nog twee soorten libellen onderweg, en een paar chipmunks. Eenmaal boven aangekomen, gingen we bij een speeltuin ons brood opeten. De kinderen konden even spelen en wij konden even uitrusten! In het winkeltje nemen we nog een ijsje. Ondertussen steken de muggen vrolijk door. Vooral Timo zit aardig onder. Inspuiten dus maar weer, dat is hier hard nodig. We lopen nu niet de Gorge Trail weer terug, maar we pakken de Indian Trail. Dit loopt een stuk vlakker en gaat ook sneller. Na deze trip gaan we nog even kijken bij het haventje van Watkins Glen. Hier heb je een mooi uitzicht op Seneca Lake. Dan is het tijd om de boodschappen voor de barbecue in te slaan. Dit is nog een heel karwei, want tja, ti’s toch anders dan thuis. Sateetjes zijn er niet bij. Na een half uurtje shoppen, gaan we terug naar de huisjes. Richard, Rick en Stijn gaan in het riviertje een dammetje bouwen. Ze vinden daar ook nog een rivierkreeftje. Timo en Tess hangen wat in de hangmat. Na een uurtje steken Corné en Timo de barbecue aan. En dan eten we lekker kip, worstjes en hamburgers. We hebben stokbrood, druiven en salade. Helemaal super! Na het eten gaat het kampvuurtje weer aan, en kunnen de kids nog een keer marshmallows roosteren. Om tien uur is het toch echt bedtijd. Even plassen en dan naar bed. Tenminste, dat is de bedoeling. Als de deur van de badkamer van binnenuit in het slot valt, heb je toch een probleem, en dat was in huize Akkermans natuurlijk het geval!! Met zijn allen wringen en duwen we aan de deur: geen beweging. Dan gaat Corné toch maar de dames van de cottages uit bed halen. Met zijn tweeën komen ze kijken, en na een twintig minuutjes is het probleem gefixed. Ze vonden het ‘no problem’, gelukkig. Welterusten!!

20130712-172059.jpg

20130712-172109.jpg

20130712-172121.jpg

20130712-172142.jpg

Dag 12: Old Forge – Watkins Glen (Montour Falls)

6-Old Forge-Montour Falls, 284 km

Ook deze ochtend zorgen de heren voor vers brood. We ontbijten weer op de kamer en daarna pakken we alles op ons gemak in. Het is in ieder geval droog buiten, de temperatuur is flink gezakt, het is begin twintig graden. Om kwart over tien rijden we weg bij het Country Club Motel. Het was hier erg leuk, wel jammer om weer weg te gaan. Het eerste stuk van de route is dezelfde weg terug. Bij Rome gaan we de snelweg op richting de Finger Lakes. Het is niet echt druk. Na de plaspauze rijden we door en bij Seneca Lake gaan we de snelweg af richting het zuiden. We volgen dit helemaal tot aan Watkins Glen. Halverwege stoppen we bij een rest area om aan een picknicktafel broodjes te eten.
Het valt wel op dat overal bij de huizen grote perfecte grasvelden liggen. Er wordt dan ook druk gras gemaaid, het lijkt wel maaidag in plaats van wasdag!
We rijden door Watkins Glen naar Montour Falls. Rond half drie zijn we er. De cottages zijn super! Er staat een gevulde picknickmand klaar, verder zit er alles in (magnetron, koelkast, goeie koffiezetter). De kids zijn meteen los. Er hangt een schommel en een grote hangmat. Ze kunnen overal rondlopen. De huisjes staan langs een klein riviertje. Erg gezellig hoor! We relaxen eerst wat en gaan dan de was doen. Tja, dat moest onderhand ook een keer. Nog nergens bij een hotel hadden we wasmachines gezien. Verderop in het dorpje zit een Laundromat. Een belevenis op zich hoor. En met twintig dollar aan kwartjes komen we een heel end. We laten de was draaien en gaan eerst boodschappen doen, o.a. marshmallows voor vanavond. Na de supermarkt eten we bij de Burger King. Hmm… in Montour Falls lopen veel vreemde types rond. Het dorpje zelf is ook niet echt chic. Ook het personeel in de Burger King ziet er vies en vet uit. Maar ja, de friet is goed. Hierna de was weer ophalen, wat in de droger en met één gekrompen shirtje weer terug naar Catherine Cottages. Dan de was ophangen…..
’s Avonds hebben we gezellig bij het kampvuur gezeten, marshmallows geroosterd en popcorn gebakken. Erg leuk. Wanneer de kinderen rond tien uur naar bed gaan zitten wij nog tot zeker half twaalf bij het kampvuur.

20130711-154326.jpg

20130711-154816.jpg

20130711-154823.jpg

20130711-195128.jpg

Dag 12: Old Forge – Watkins Glen (Montour Falls)

6-Old Forge-Montour Falls, 284 km

Ook deze ochtend zorgen de heren voor vers brood. We ontbijten weer op de kamer en daarna pakken we alles op ons gemak in. Het is in ieder geval droog buiten, de temperatuur is flink gezakt, het is begin twintig graden. Om kwart over tien rijden we weg bij het Country Club Motel. Het was hier erg leuk, wel jammer om weer weg te gaan. Het eerste stuk van de route is dezelfde weg terug. Bij Rome gaan we de snelweg op richting de Finger Lakes. Het is niet echt druk. Na de plaspauze rijden we door en bij Seneca Lake gaan we de snelweg af richting het zuiden. We volgen dit helemaal tot aan Watkins Glen. Halverwege stoppen we bij een rest area om aan een picknicktafel broodjes te eten.
Het valt wel op dat overal bij de huizen grote perfecte grasvelden liggen. Er wordt dan ook druk gras gemaaid, het lijkt wel maaidag in plaats van wasdag!
We rijden door Watkins Glen naar Montour Falls. Rond half drie zijn we er. De cottages zijn super! Er staat een gevulde picknickmand klaar, verder zit er alles in (magnetron, koelkast, goeie koffiezetter). De kids zijn meteen los. Er hangt een schommel en een grote hangmat. Ze kunnen overal rondlopen. De huisjes staan langs een klein riviertje. Erg gezellig hoor! We relaxen eerst wat en gaan dan de was doen. Tja, dat moest onderhand ook een keer. Nog nergens bij een hotel hadden we wasmachines gezien. Verderop in het dorpje zit een Laundromat. Een belevenis op zich hoor. En met twintig dollar aan kwartjes komen we een heel end. We laten de was draaien en gaan eerst boodschappen doen, o.a. marshmallows voor vanavond. Na de supermarkt eten we bij de Burger King. Hmm… in Montour Falls lopen veel vreemde types rond. Het dorpje zelf is ook niet echt chic. Ook het personeel in de Burger King ziet er vies en vet uit. Maar ja, de friet is goed. Hierna de was weer ophalen, wat in de droger en met één gekrompen shirtje weer terug naar Catherine Cottages. Dan de was ophangen…..
’s Avonds hebben we gezellig bij het kampvuur gezeten, marshmallows geroosterd en popcorn gebakken. Erg leuk. Wanneer de kinderen rond tien uur naar bed gaan zitten wij nog tot zeker half twaalf bij het kampvuur.

20130711-154326.jpg

20130711-154816.jpg

20130711-154823.jpg

20130711-195128.jpg

Dag 11: Old Forge

Vandaag onze eerste ochtend in Old Forge. Corné en Richard gaan om kwart over acht naar de plaatselijke supermarkt om vers Italiaans brood en kaiserbroodjes te halen. We ontbijten op onze kamers met vers brood, hmm… erg lekker! Na het ontbijt wilden we eigenlijk gaan wandelen in de bossen van de Adirondack Mountains. Helaas valt het met bakken de lucht uit. Dan eerst maar wat op de kamer rondhangen: een beetje lezen, puzzeltje maken, filmpje kijken, spelletje doen. Het duurt zeker tot een uur of twaalf voor het weer opklaart. We lopen bij het motel wat rond, en zien dan aan de achterkant, bij het golfterrein, een hertje staan. Snel de camera’s in de aanslag en erachteraan. Het hert springt al gauw tussen de bomen. We zien hem nog wel, maar goede foto’s maken lukt niet echt.
Rond 1 uur eten we de lunch ook op onze kamer. Hierna wagen we het erop en rijden naar Bald Mountain. We lopen de Rondaxe Mountain Fire Tower trail. Het blijkt al snel een flinke klim. Ook is het pad nogal modderig van alle regen. De schoenen blijven niet echt schoon en droog. Bijna iedereen stapt een keer in de modder of in het water. Maar dat mag de pret niet drukken. Onderweg zien we al een paar mooie uitzichten. We lopen voornamelijk over grote platte rotsen. Het duurt zeker een uur voordat we helemaal boven zijn. En daar is het uitzicht prachtig. Zover als je kunt kijken, zie je bossen en meren. En helemaal als je de uitkijktoren in klimt! Iedereen gaat omhoog, zelfs Mariëlle klimt na enige twijfel toch omhoog. We blijven even een tijdje uitzweten boven op deze berg. Dan moeten we toch echt terug naar beneden, en afdalen is altijd lastiger dan klimmen. Zeker als de rotsen en boomstronken nat en dus glad zijn. Het gaat meestal goed, maar af en toe glijdt er hier en daar een schoen weg. Na een uurtje staan we weer op de parkeerplaats. Eerst schoenen uitkloppen en dan terug naar het motel. Na deze tocht is het lekker om nog even te zwemmen.
Wanneer Timo, Stijn en Rick nog een potje voetballen op het gras, springt er opeens een hert voorbij! Wel apart. Hij steekt de weg over en schiet de bossen in.
Rond zeven uur gaan we weer eten bij the Old Mill. Om negen uur zijn we weer terug bij het motel. Corné bakt nog wat popcorn in de magnetron voor de kids. Net gegeten, maar geen enkel probleem voor hen. Vanavond wilde ik nog even buiten op zoek naar wat herten, maar ook nu begon het weer te regenen. Helaas.
Nog even voor de feiten: de wildtelling van vandaag: een stuk of vier herten, kleine kikker, een grote ‘scoobydoo-hond’, en veel vliegende beestjes rond je hoofd.

20130710-190511.jpg

20130710-190527.jpg

20130710-190540.jpg

20130710-190557.jpg

20130710-190612.jpg

Dag 10: Albany – Old Forge

5-Albany-Old Forge, 221 km

Vanmorgen hadden we een relaxed ontbijt. Er was genoeg van alles, dus geen enkel probleem. We vertrekken om half elf richting Old Forge. Dit kleine stadje ligt in de Adirondack Mountains. Onderweg wordt de omgeving steeds groener. Ook nu komen we een aantal Nederlandse plaatsen tegen, zoals Rotterdam, Amsterdam en Barneveld. We rijden langs een brede rivier, het wordt steeds heuvelachtiger. Onderweg stoppen we 1 keer, hierna rijden we door naar Old Forge. Rond kwart over 1 waren we al bij het Country Club Motel. Het is hier lekker rustig en mooi groen. Achter het motel ligt een zwembadje met een groot grasveld. Ideaal voor de kinderen. We besluiten om eerst in Old Forge te gaan kijken. Dit is een klein stadje, eigenlijk maar één straat. Er zijn wel veel winkeltjes en restaurantjes. We kijken eerst bij het meer . Hier kon je even pootje baden. Daarna doen we nog boodschappen en gaan dan terug naar het motel. Tijd om te zwemmen en te zonnen. Het is erg rustig hier, er zijn bijna geen andere gasten.
Om 7 uur gaan we eten bij ‘the Old Mill’. Het eten was er goed, iedereen had ook goed gegeten.
Terug bij het motel zitten we nog lekker buiten met een hapje en een drankje. We wachten eigenlijk op de herten die hier veel moeten zitten, maar daar maken we toch echt teveel lawaai voor. Blijkbaar zitten er in de buurt wel ‘knertjes’, nog niet gezien overigens. Veel gelachen.
Nu is het zo’ n half twaalf. De kids liggen al op bed, en wij gaan nu ook slapen.

20130709-235615.jpg

20130709-235641.jpg

20130709-235632.jpg

Dag 09: Boston – Albany

4-Boston-Albany, 290 km

Deze ochtend was het opvallend rustig bij het ontbijt in de Fairfield Inn. Niet alles voorradig, maar wel een plek om te zitten! We zitten buiten in de schaduw. Dan stopt er een busje met iemand die de matten van het hotel komt vervangen. Hij ziet het oranje voetbalpak van Rick en begint een enthousiast verhaal over de goede voetballers uit Nederland. Zelf komt hij uit Brazilië. Hij blijft maar praten, we komen er niet tussen. Rick noemde hij Koeman en Timo was van Basten. We leren hem nog ‘fijne dag’ in het Nederlands en dan vertrekt hij.
Wij vertrekken om half elf naar Albany. Het is een rustige rit. Onderweg zien we veel groen, en ook veel Nederlandse namen van plaatsen, zoals Nassau. We stoppen één keer onderweg, en zijn al om half twee bij het hotel. Eerst blijkt het zwembad te zijn gesloten, maar na even navragen bij de receptie, is het toch gewoon open. Eerst maar even een uurtje zwemmen.
Hierna gaan we naar een grote mall, die vlakbij het hotel ligt. Hier vindt Tess nog schoenen en heeft Rick uiteindelijk een petje gevonden dat past!
We eten bij de foodcourt, en wel van drie verschillende tentjes (pizza, burgers en Taco Bell). Timo, Stijn en Tess delen een supergrote pizza. Hij komt bijna op. Op de parkeerplaats zoekt Richard nog even zijn auto door op de alarmknop van de sleutel te drukken. Nou, na een half uurtje toeteren heeft hij hem wel gevonden, hoor.
Rond half negen zijn we terug bij de Best Western Albany Inn.

20130708-210255.jpg

20130708-210306.jpg

20130708-210314.jpg

Dag 08: Boston

Deze ochtend konden we rustig aan doen. We verschenen rond half tien fit in de lobby voor de ‘breakfast battle’. Na de nodige stress hadden we onze buik weer vol. We vertrokken om elf uur naar Gloucester voor onze whale watching tour. Het was zo’n veertig minuten rijden. We waren er ruim op tijd. Wel jammer dat daar niet zo veel te zien was. Dan maar even een boterhammetje eten in de auto, zaten we in ieder geval lekker in de airco. Het weer was nl. ook vandaag weer behoorlijk hot. Iets na enen konden we aan boord van de Hurricane 2, en om half 2 vertrok het schip richting open zee. We hadden een goede plek aan de zijkant van de boot, niet te veel in de zon. De tocht duurde zeker anderhalf uur voordat we in het gebied kwamen waar de walvissen komen voor eten.
En…. Yes!! We zagen een aantal Minke whales. Dit zijn de kleinste walvissen. Even later kwam er ook een humpback whale, een bultrug aan! Wauw!! De grootste walvis die in dit gebied te zien is. De oe’s en aa’s waren niet van de lucht. Iedereen liep van de ene naar de andere kant van het schip. Veel foto’s maken, en dan maar hopen dat er iets goeds bij zit. Vooral de staart van de walvis was telkens gaaf om te zien. Ook de kids waren enthousiast, zelfs Tess, die in het begin dit boottochtje niet zo zag zitten.
Hierna ging de boot weer terug naar de haven van Gloucester. Rond half zes kwamen we aan. Nog even shoppen in het winkeltje van Cape Ann. De vangst: 2 walvisknuffels voor Rick en Tess. Hierna gingen we terug. Onderweg stopten we bij Denny’s om te eten. We nemen macaroni and cheese, spaghetti, chicken strips, chicken nuggets en frietjes.
Bij de mall, vlakbij Denny’s krijgen Timo en Stijn nog een iPadhoesje en iPodhoesje.
Hierna gaan we naar het hotel. Tijd om te douchen, nog even bij elkaar op de kamer en dan is het al snel weer half tien, tijd om naar bed te gaan.

20130707-211611.jpg

20130707-211627.jpg

20130707-211635.jpg

20130707-211648.jpg

Dag 07: Boston

Nadat iedereen weer uitgeslapen was, gingen we ontbijten. Nou ja, of wat er voor door gaat. Het lijkt meer op een gevecht; pakken wat je pakken kan. Er was een te klein ontbijtzaaltje waar te veel mensen tegelijk wilden eten. Ze kregen het niet bijgevuld. Uiteindelijk konden we buiten in de schaduw zitten, en had iedereen zijn buik vol. Nu konden we vertrekken naar Boston. Via de receptie kregen we de tip om de auto in Wellington te parkeren en van daaruit de trein naar downtown Boston te pakken. Een kaartje kopen voor de trein is makkelijker gezegd dan gedaan! Wat een gedoe. Een te goedkoop kaartje gekocht, dus de hekjes gingen niet open! Meneer Dunkin Donut kwam speciaal uit zijn winkeltje om met ons een nieuw ticket te kopen. Eentje voor ons allemaal, ah zo kan het dus ook. Wel lekker goedkoop. Eindelijk naar Boston. We lopen daar de Freedom Trail: een rode lijn dwars door de stad. Het wordt meer slenteren want het is bloedje heet. We zien veel oude gebouwen uit de tijd van de Britten. Ook lopen er Red Coats, die een showtje geven. Dit zijn de Britse soldaten van toen. Als we bij een parkje komen, rusten we even uit in de schaduw. Wel leuk dat er fonteinen bij waren. Stijn, Tess en Rick waren in ieder geval lekker afgekoeld. Na een lekker broodje wandelen we het laatste stuk. We lopen de Trail niet helemaal. Dat is te lang, en het is er ook te warm voor. Vanaf de haven gaan we de kortste weg terug. Het beloofde ijsje nemen we in een oud gebouw. Dat het maar mag smaken, want ze zijn hier 4,50 dollar! Je krijgt wel veel ijs, en dat voor het kindermaatje!
Het is dan tijd om terug te gaan met de trein. We weten nu hoe het werkt, dus dit ging vlot.
Boston is een gezellige stad, met een klein centrum. Erg relaxed allemaal.
Terug bij het hotel gaan we lekker zwemmen. ’s Avonds eten we bij de Mac en daarna nog even
met zijn allen op één kamer een half uurtje kletsen en spelletjes doen. Het was weer een lange dag. Maar morgen kunnen we het rustiger aan doen.

20130706-210916.jpg

20130706-210929.jpg

20130706-210938.jpg

20130706-210949.jpg

Dag 6: Mystic-Boston (Woburn)

Vanmorgen hebben we eerst ontbeten in de ontbijtzaaltje van de Days Inn. We moesten wel wat geduld hebben, want het was er druk. Zeker bij de enige wafelmaker duurde het bijna een half uur voordat de kinderen een wafel hadden, maar dan heb je ook wat! Er was wel vers fruit, ook lekker na drie dagen stad, iets vers. Hierdoor vandaag pas wat later op pad, zo rond half elf.
We rijden een stuk binnendoor. Dit was eigenlijk niet nodig geweest, want de mooie kustlijn die we in gedachten hadden, was ver te zoeken.
Onderweg maken we nog een korte stop bij de Mac voor koffie, ijs en milkshakes. Hierna weer verder gereden, het was nog een half uurtje naar Boston. We checken dus ook op tijd in bij de Fairfield Inn & Suites. Aangezien de temperatuur was opgelopen tot zo’n dikke 35 graden, was een duik in het zwembad een goed idee. Iedereen leeft zich uit met lummelen en watervolleybal. Spelregels? Ach, niet nodig.
Iets na vieren gaan we terug naar de kamers, want we willen wat gaan shoppen. Tegenover ons hotel ligt een kleine mall. Stijn scoort adidasvoetbalschoenen, en we gaan daarna eten bij Papa Gino’s. We eten lekkere pizza’s en spaghetti. Hierna maken we het shoppen af. Corné en Richard kopen nog wat flesjes bier en dan rijden we het stukje terug naar het hotel. Dan wordt het tijd om wat troubles op te lossen van het vorige hotel, want de kamer dubbel betalen, daar hebben we niet veel zin in!
Morgen lekker in het hotel ontbijten, en dan op naar Boston.

Weetje: we reden vandaag door drie staten: Connecticut, Rhode Island en Massachusetts.

20130705-224347.jpg

20130705-224405.jpg

20130705-224413.jpg

20130705-224420.jpg